ما برگشتیم .....

سلام و صد سلام به همه دوستای خوبم و مهربونم که تو مدتی که نبودم بهم لطف داشتن و سر زدن و جویای احوالمون شدن و از همینجا بهتون میگم که عااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااشقتونم

تو این مدتی که نبودیم اتفاقای خوب و بد زیادی برامون افتاد، اولش اینکه وقتی که تهران به خاطر اجلاس تعطیل شد ما هم رفتیم شمال (رشت) تو همون هفته خواستگاری خاله ملاحت ایلیا هم بود و کلی خوش گذشت، بعد بابایی ایلیا برگشت تهران و ما یک هفته شمال موندیم بعد بابایی 1 هفته مرخصی گرفت و رفتیم مسافرت که خیلی خوش گذشت اخه این اولین مسافرت سه نفریمون بود و کلی حال کردیم، رفتیم استارا و اردبیل و سرعین ولی هوا بارونی وسرد بود سر فرصت حتما عکساش و میذارم

اینا ماجراهای خوب بودن و حالا میریم سر اتفاقات بد که هنوزم وقتی بهش فکر میکنم بهم میریزم

وقتی برگشتیم تهران حال میثم جون خوب نبود دوبار دردای شدید معده اومده بود سراغش، الان چند ساله که همش معده درد داشت، طوری که نمیتونست درست و حسابی غذا بخوره، چند بارم بردمش دکتر ولی دنبال ازمایش و سونو و بقیه کاراش و نمیگرفت تا اینکه دردش خیلی جدی شد طوری که نفسش و بریده بود، خلاصه وقت گرفتم بردمش دکتر طبق تعریفی که میثم از حالات و مشکلاتش کرد تشخیص اولیه دکتر سرطان روده بود، وقتی شنیدم دیونه شدم نمیدونستم چیکار کنم کلا زندگیمون ریخت بهم و میثم هم تقریبا روحیه شو از دست داده بود اخه یکی از دوستاش بهش گفته بود سرطان روده درمان نداره

خلاصه دکتر گفت باید اندوسکوپی بشه، ولی هر کاری کرد نشد چون راه معده مسدود شده بود و دکتر نمیتونست کاری انجام بده، من که نمیدونستم چیکار کنم سه شنبه 4 مهر بردیم بستریش کردیم بیمارستان نیکان تحت نظر دکتر ایروانی که خیلی تعریفش و میکردن، خلاصه بعد از ازمایشات کامل و سونو و عکس رنگی و ....... تشخیص دکتر گاستریت شدید معده بود که یعنی معدش بیش از حد ملتهب و حساس شده بود که گفت با یه پرهیز غذایی کنترل شده و دراز مدت خوب میشه، خدا خیرش بده ما که مردیم و زنده شدیم، مامان و بابام هم وقتی شنیده بودن سریع اومده بودن تهران وقتی خیالشون راحت شد جمعه بر گشتن رشت.

من نمیدونم بعضی از دکترا چرا فکر مریض و همراهاشون و نمیکنن و اینقدر بی فکرن، اگه ما دکتر میثم و عوض نمیکردیم معلوم نیست اون اقای دکتر چه بلاهایی سرش نمی اورد، میخواست لوله بذاره و معده شو تخلیه کنه و بعد روده هاشو جراحی کنه ، واقعا نمیدونم چی باید بگم........

تا یادم نرفته بگم که دایی امین ایلیا دانشگاه قبول شد، همون رشته ای که میخواست (مهندسی معماری) ازاد قزوین قبول شد و سراسری ایلام که هر کاری کردیم بره قزوین چون تا رشت 2 ساعت و نیم راه بود قبول نکرد و و گفت ازاد نمیرم و رفت ایلام که خیلی بهمون دوره و باید بیاد تهران و از اینجا بره که از تهران 12 ساعت تو راهه، خلاصه اونم 5 شنبه 6 مهر رفت ایلام و الانم اونجاست و فعلا که خدارو شکر از لحاظ روحی خیلی خوبه

خلاصه اینم از اتفاقایی که تو این چند وقت برامون افتاد خیلی زود میام و به همه دوستای خوبم سر میزنم و همه مطالبتون و میخونم، و از همینجا اعلام کنم که خیلی دوستتون دارم

و اینکه پست بعدی توش یه عااااااااااااااااااااااااااااااااالمه عکسه کلی دلبری از ایلیا و بازم بهمون لطف کنید و بهمون سر بزنید